Atlakviða hin Grœnlenzka.

Dꜹþi Atla.

Gvðrv́n Givca dottir hefndi brǫþra sinna sva sem frǫgt er orðit. Hon drap fyrst sono Atla, enn eptir drap hon Atla oc brendi hꜹllina oc hirðina alla. Vm þetta er sia qviða ort:

1 Atli sendi
ár til Gvnnars
kvnnan segg at ríþa,
Knefrvdr var sa heitinn;
at gꜹrþom com hann Giv́ca
oc at Gvnnars Hꜹllo,
beckiom aringreypom
oc at biori svásom.

2 Drvcko þar dróttmegir
— enn dyliendr þꜹgðo —
vin i ualhꜹllo,
reiþi saz þeir Hv́na;
kallaþi þa Knefrꜹðr
kaldri rꜹddo,
seggr inn svdrø̨ni
— sat hann a becc ham —:

3 «Atli mic hingat sendi
riþa ǫrindi
mar inom melgreypa
Myrcvið inn okvnna,
at biþia yðr, Gvnnarr!
at iþ a beck kǫmit
m hialmom aringreypom
at sǫkia heim Atla.

4 Scioldo knegoð þar velia
oc scafna asca,
hialma gvllroþna
oc Hvna mengi,
silfrgylt sꜹþvlklęþi,
serki valrꜹþa
dafar darrar,
drꜹsla melgreypa.

5 Vꜹll lez ycr oc mvndo gefa
vidrar Gnitaheiþar,
af geiri giallanda
oc af gyltom stofnom,
storar meiþmar
oc staþi Danpar,
hrís þat iþ mǫra,
er meðr Myrcviþ calla.»

6 Hꜹfþi vatt þa Gvnnarr
oc Hꜹgna til sagði:
«Hvat ręðr þv ocr, seggr inn ǫri!
allz við slict heyrom?
gvll vissa ec ecki
a Gnitaheiþi,
þat er við ęttima
annat slict.

7 Siꜹ́ eígo viþ salhús
sverþa fvll,
hverio ero þeirra
hiolt or gvlli;
minn veit ec mar beztan,
enn mǫki hvassastan,
boga becc sęma,
enn brynior or gvlli,
hialm oc sciold hvitastan
kominn or hꜹll Kiars;
einn er minn betri
enn se allra Hv́na.»

Hꜹgni qvaþ:

8 «Hvat hyggr þv brvþi bendo,
þa er hon ocr bꜹg sendi
varinn váþom heiþingia?
hygg ec at hon vornvþ bydi;
hár fann ec heiþingia
riþit i hring rꜹþom,
ylfscr er vegr occarr
at riþa orindi.»

9 Niðiar hvotto Gvnnar
ne náongr annarr,
rynendr ne raþendr
ne þeir er rikir váro;
kvaddi þa Gvnnarr,
sem konvngr scyldi,
rr i mioþranni
af móþi storvm:

10 «Ristv nv, Fiornir!
lattv a flet vaþa
greppa gvllscalir
m gvmna hondom!

11 Vlfr mvn raþa
arfi Niflvnga,
gamlar granverþir,
ef Gvnnars missir,
birnir blacfiallar
bíta þref tꜹnnom,
gamna greystoþi,
ef Gvnnarr ne kǫmraþ.»

12 Leiddo landrꜹgni
lyþar oneísir,
gratendr gvnnhvata
or garði hv́na;
þa qvað þat inn ǫri
erfivorþr Hꜹgna:
«Heilir farit nv oc horscir,
hvars ycr hvgr teygir

13 Fętom leto frǫcnir
vm fioll at þyria
marina melgreypo
Myrcviþ inn okvnna;
hristiz ꜹll Hv́nmꜹrc
þar er harþmoþgir fóro,
rako þeir vannstyggva
vollo algrǫna.

14 Land sa þeir Atla
oc liþscialfar div́pa,
Bicca greppar standa
a borg inni há,
sal vm svðrþioþom
slaginn sessmeiþom,
bvndnom rꜹndom,
bleicom scioldom,
dafa darraþar;
enn þar dracc Atli
vín i valhꜹllo,
verþir sato v́ti
at varþa þeim Gvnnari,
af þeir her vitia qmi
m geíri giallanda
at vekia gram hildi.

15 Systir fann þeirra snemst,
at þeir i sal qvomo
brǫþr hennar baþir,
biori var hon lítt drvckin:
«Raþinn ertv nv, Gvnnarr!
hvat mvntv, ricr, vinna
viþ Hv́na harmbrꜹgdom?
hꜹll gacc þv or snemma!

16 Betr hefþir þv, broþir!
at þv i brynio fǫrir,
sem hialmom aringreypom
at sia heim Atla,
sętir þv i sꜹþlom
solheiþa daga,
nái nꜹþfꜹlva
letir nornir grata,
Hv́na scialdmeyiar
hervi kanna,
enn Atla sialfan
leter þv i ormgarð coma;
nv er sa ormgarðr
ycr vm folginn

Gvnnarr qvaþ:

17 «Seinaþ er nv, systir!
at samna Niflvngom,
langt er at leita
lyþa sinnis til,
of rosmofiꜹll Rínar
recca onęissa.»

18 Fengo þeir Gvnnar
oc i fiotvr setto
vin Borgvnda
oc bundo fastla.

19 Siꜹ hió Hꜹgni
sverþi hvǫsso,
enn enom átta
hratt hann i eld heítan;
sva scal frǫcn
fiandom veriaz,
[sem] Hꜹgni varði
hendr [sinar].

20 .   .   .   .   .   .   .
.   .   .   .   .   .   .
.   .   .   .   .   .   .
.   .   .   Gvnnars;
frago frǫcnan,
ef fior villdi,
Gotna þioðan,
gvlli cꜹpa.

Gvnnarr qvaþ:

21 «Hiarta scal mer Hꜹgna
i hendi liggia
bloþvgt, or briosti
scoriþ balldriþa
saxi sliþrbeito
syni þioðans.»

22 Scaro þeir hiarta
Hialla or briosti,
bloþvgt oc a bioþ lꜹgðo
oc báro þat fyr Gvnnar.

23 Þa qvaþ þat Gvnnarr
gvmna drottinn:
«Her hefi ec hiarta
Hialla ins blꜹþa,
olict hiarta
Hꜹgna ins frǫcna,
er mioc bifaz,
er a bioþi liggr,
bifiz halfo meírr,
er i briosti lá.»

24 Hlo þa Hꜹgni,
er til hiarta scáro
kvicqvan kvmblasmiþ,
klecqva hann sízt hvgði;
bloþvgt þat a bioþ lꜹgðo
oc baro fyr Gvnnar.

25rr qvaþ þat Gvnnarr
Geirniflvngr:
«Her hefi ec hiarta
Hꜹgna ins frǫcna,
olict hiarta
Hialla ins blꜹþa,
er lítt bifaz,
er a bioþi liggr,
bifþiz svagi mioc,
þa er i briosti la.

26 Sva scaltv, Atli!
ꜹgom fiarri,
sem mvnt
meniom verþa;
er vnt einom mer
ꜹll vm folgin
hodd Niflvnga,
lifira nv Hꜹgni.

27 Ey var mer tyia,
meþan viþ tveir lifþom,
nv er mer engi,
er ec einn lific;
Rín scal raþa
rógmalmi scatna,
svinn, áskvnna
arfi Niflvnga;
i veltanda vatni
lysaz valbꜹgar,
heldr enn a hꜹndom gvll
scíni Hvna bornom

Atli qvaþ:

28 «Ykviþ er hvelvognom!
haptr er nv i bondom
Oc meirr þan
menvorð bitvls
dolgrꜹgni dró
til dꜹþs scokr.

29 Atli inn riki
reiþ Glꜹ́m mꜹnom,
sleginn rógþornom,
sifivngr þeirra;
.   .   .   .   .   .   .
Gvðrvn sigtifa,
varnaþi viþ tárom
vaþin i þyshꜹllo.

Hon qvaþ:

30 «Sva gangi þer, Atli!
sem þv viþ Gvnnar attir
eiþa opt vm svarþa
oc ár of nefnda,
at sól inni svðrhꜹllo
oc at Sigtyss bergi,
hvlqvi hvilbeþiar
oc at hringi Vllar.»

31 Lifanda gram
lagði i garþ þann,
er scriþinn var,
scatna mengi,
innan ormom;
enn einn Gvnnarr
heiptmóðr hꜹrpo
hendi kníþi,
glvmþo stręngir;
sva scal gvlli
frǫcn hringdrifi
v fira halda.

32 Atli let
lanz sins a vit
io eýrscán
aptr fra morþi;
dynr var i garþi,
drꜹslom of þrvngit,
vapnsꜹngr virþa,
váro af heiþi comnir.

33 Vt gecc þa Gvðrvn
Atla i gogn
m gylltom calki
at reifa giolld rꜹgnis:
«Þiggia knáttv, þengill!
i þinni hꜹllo
glaþr at Gvðrvno
gnadda niflfarna.»

34 Vmþo ꜹlscalir
Atla vínhꜹfgar,
þa er i hꜹll saman
Hvnar tꜹlþvz;
gvmar gransiþir
gengo inn hvatir.

35 Scęvaþi þa in scírleita
† veígar þeim at bera,
afkar dís, iofrom
oc ꜹlkrasir valþi
nꜹ́þvg, neffꜹlom
enn niþ sagði Atla:

36 «Sona hefir þinna,
sverþa deilir!
hiorto hrǫdreyrog
viþ hvnang of tvggin;
męlta knatto, moþvgr!
manna valbráðir,
eta at ꜹlkrasom
oc i ꜹndvgi at senda.

37 Callaraþv siþan
til kniá þinna
Erp ne Eítil
ꜹlreifa tva;
seraþv siþan
i seti miþio
gvllz miþlendr
geira scepta,
manar męíta
ne mara keyra.»

38 Ymr varþ a bęckiom,
afkarr sꜹngr virþa,
gnyr vnd gvþvefiom,
greto born Hvna;
nema ein Gvðrvn
er hon ęva gret
brǫþr sina berharþa
oc bvri svasa,
vnga, ófróþa,
þa er hon viþ Atla gat.

39 Gvlli sęri
in gaglbiarta,
hringom rꜹþom
reifþi hon hv́scarla;
scꜹp lęt hon vaxa,
enn sciran malm vaþa,
ęva flioþ ecci
gaþi fiarghvsa.

40 Ovarr Atli
oþan hafþi hann sic drvckit,
vapn hafþi hann ecci,
varnaþit hann viþ Gvdrvno;
opt var sa leicr betri,
þa er þꜹ lint scyldo
optarr vm faðmaz
fyr ꜹþlingom.

41 Hon beþ broddi
gaf bloþ at drecca
hendi helfvssi
oc hvelpa leysti;
hratt fyr hallar dyrr
oc hvscarla vacþi —
brandi brvðr heitom,
þꜹ let hon giold brǫþra.

42 Elldi gaf hon þa alla,
er inni váro
oc fra morþi þeirra Gvnnars
komnir voro or myrcheimi;
forn timbr fello,
fiarghvs rvko,
bęr bvþlvnga,
brvnno oc scialdmeyiar
inni aldrstamnar,
hnigo i ęld heitan.

43 Fvllrętt er vm þetta,
ferr engi sva siþan
brvþr i brynio
brǫþra at hefna;
hon hefir þriggia
þioþkonvnga
banorþ borit
biort, aþr sylti.

Enn segir gleggra i Atlamalom enom grǫnlenzcom.

Источник: Sophus Bugge: Sæmundar Edda (1867).

Текст с сайта Old Norse etexts

По всем вопросам пишите в раздел форума Valhalla: Эпоха викингов