Helgakviða Hundingsbana hin fyrri

1 Ár var alda
þat er arar gvllo,
hnigo heilog votn
af himinfiollom;
þa hafþi Helga
inn hvgom stora
Borghildr borit
i Bralvndi.

2 Nott varþ i bǫ,
nornir qvomo,
þęr er ꜹþlingi
aldr vm scópo;
þann baþo fylci
frǫgstan verþa
oc bvþlvnga
beztan þiccia.

3 Snero þer af afli
ꜹrlꜹgþátto,
þa er borgir brꜹt
i Brálvndi;
þęr vm greiddo
gvllin simo
oc vnd manasal
miþian festo.

4 Þęr ꜹstr oc vestr
enda fálo,
þar átti lofðvngr
land a milli;
brá nipt Nera
a norþrvega
einni festi,
ey baþ hon halda.

5 Eitt var at angri
Ylfinga niþ
oc þeirre meyio
er mvnvþ fǫddi;
hrafn qvaþ at hrafni
— sat a hám meíþi
andvanr áto —:
«Ec veit noccoþ.

6 Stendr i brynio
bvrr Sigmvndar
dǫgrs eins gamall,
nv er dagr kominn;
hversir ꜹgo
sem hildingar,
sa er varga vinr,
viþ scolom teitir

7 Drótt þotti sa
dꜹglingr vera,
qvado m gvmnom
[goð-]ár kominn;
sialfr gecc visi
or vígþrimo
vngom fǫra
itrlꜹ́c grami.

8 Gaf hann Helga nafn
oc Hringstaði,
Sólfioll, Snęfioll
oc Sigarsvollo,
Hringstꜹð, Hatvn
oc Himinvanga,
bloþorm bvinn
brǫþr Sinfiotla.

9 Þa nam at vaxa
fyr vina briosti
almr itrborinn
ynþiss lióma;
hann galt oc gaf
gvll verþvngo,
sparþi eigi hilmir
hodd bloþrekinn.

10 Scamt let visi
vigs at biþa,
þa er fylkir var
fimtán vetra,
oc hann harðan let
Hvnding veginn,
þann er lengi reþ
lꜹndom oc þegnom.

11 Qvꜹddo siþan
Sigmvndar bvr
ꜹþs oc hringa
Hvndings synir;
þviat þeir atto
iofri at gialda
fiárnám micit
oc fꜹþvr dꜹþa.

12 Letaþ bvðlvngr
bótir vppi
ne niþia in heldr
nefgiold fá;
ván qvaþ hann mvndo
veþrs ens micla
grára geira
oc gremi Oþins.

13 Fara hildingar
hiorstefno til
þeirrar er lꜹgdo
at Logafiollom;
sleit Froþa friþ
fianda a milli,
fara Viþriss grey
valgiorn vm ey.

14 Settiz visi,
þa er vegit hafði
Álf oc Eyiolf,
vnd arasteini,
Hiorvarð oc Havarþ
Hvndings sono;
farit hafði hann allri
ęt geirmimis.

15 Þa brá lioma
af Logafiollom,
enn af þeim liomom
leiptrir qvomo;
þa var vnd hialmom
a Himinvanga,
brynior váro þeirra
bloþi stocnar,
enn af geirom
geislar stoþo.

16 Fra arliga
or vlfiþi
dꜹglingr at þvi
disir svðrǫnar,
ef þęr vildi heim
m hildingom
þa nótt fara;
þrymr var alma.

17 Enn af hesti
Hꜹgna dottir
— liddi randa rym —
ręsi sagði:
«Hygg ec, at ver eigim
rar syslor
enn m bꜹ́gbrota
biór at drecca.

18 Hefir minn faþir
meyio sinni
grimmom heitit
Granmars syni;
enn ec hefi, Helgi!
Hꜹðbrodd qveþinn
konvng óneisan
sem cattar son.

19 Þó kǫmr fylcir
fára nátta,
nema þv hanom visir
valstefno til
a mey nemir
frá mildingi.»

Helgi qvaþ:

20 «Vggi eigi þv
Isvngs bana!
fyrr mvn dólga dynr,
nema ec dꜹþr siác.»

21 Sendi áro
allvaldr þan
of land oc vm lǫg
leidar at biþia,
iþgnogan
ognar lioma
brꜹgnom bioþa
oc bvrom þeirra.

22 «Biþit sciotliga
til scipa ganga
oc or Brandeyio
bvna verþa!»
Þan beið þengill,
vnz þingat qvomo
halir hvndmargir
or Hedinseyio.

23 Oc þar af strǫndom
or Stafnsnesi
beit her vt scriþv
oc bvin gvlli;
spvrþi Helgi
Hiorleif at þvi:
«Hefir þv kannaþa
koni onęisa?»

24 Enn vngr konvngr
oþrom sagði,
seint qvaþ at telia
af Trꜹnoeyri
langhꜹfðvþ scip
vnd líþondom,
þꜹ er i Orvasvnd
vtan foro.

25 «Tolf hvndrvð
tryggra manna;
þo er i Hátv́nom
halfo fleíra
viglid konvngs,
ván erom rómo.»

26 Sva brá styrir
stafntioldom af,
at mildinga
mengi vacþi,
oc dꜹglingar
dagsbrv́n siá,
oc siclingar
snęro vp viþ trę
vefnistingom
a Varinsfirði.

27 Varð ára ymr
oc iarna glymr,
brast rꜹnd við rꜹnd,
rero vikingar;
eisandi gecc
vnd ꜹþlingom
lofdvngs floti
lꜹndom fiarri.

28 Sva var at heýra,
er saman qvomo
Kolgo systir
oc kilir langir,
sem biorg eþa brim
brotna mvndi.

29 Draga baþ Helgi
há segl ofarr,
varþat hrꜹnnom
hꜹfn þingloga,
þa er ógorlig
Ęgis dottir
stagstiornmꜹrom
steypa vildi.

30 Enn þeím sialfom
Sigrvn ofan
folcdiorf vm barg
oc fari þeirra;
snoriz ramliga
Rán or hendi
gialfrdýr konvngs
at Gnipalvndi.

31 Sat þar vm aptan
i Vnavagom,
flꜹst fagrbvin
flióta knátto;
enn þeir sialfir
fra Svarinshꜹgi
m hermþar hvg
her kꜹnnoþo.

32 Fra goðborinn
Gvþmvndr at þvi:
«Hverr er landreki
sa er liþi styrir
oc hann feicnaliþ
fǫrir at lande?»

33 Sinfiotli qvaþ
— slꜹng vp viþ ra
rꜹþom scildi,
rꜹnd var or gvlli;
þar var svndvorþr
sa er svara kvnni
oc v ꜹþlinga
orðom scipta —:

34 «Segðv þat i aptan,
er svínom gefr
oc tícr yðrar
teygir at solli,
at se Ylfingar
ꜹstan comnir
gvnnargiarnir
† fra Gnipalvndi.

35 Þar mvn Hꜹðbroddr
Helga finna
flꜹgtrꜹþan gram
i flota miþiom,
sa er opt hefir
orno sadda,
meþan þv a kvernom
kystir þýiar.»

Gvþmvndr qvaþ:

36 «Fátt manttv, fylcir!
fornra spialla,
er þv ꜹþlingom
osꜹnno bregdr;
þv hefir etnar
vlfa crásir
oc brǫþr þinom
at bana ordit,
opt sár sogin
m svꜹlom mvnni,
hefr i hreysi
hvarleiþr scriþit.»

Sinfiotli qvaþ:

37 «Þv vart vꜹlva
i Varinseyio,
scollvís kona!
bartv scrꜹc saman;
qvaztv engi mann
eiga vilia,
segg bryniaþan
nema Sinfiotla.

38 Þv vart, en scęþa!
scass valkyria,
ꜹtvl, amátlig
at Alfꜹdvr;
mvndo einheriar
allir beriaz,
svevis kona!
vm sakar þinar.

39 Nio atto viþ
a nesi Sagv
vlfa alna,
ec var einn faþir þeirra.»

Gvþmvndr qvaþ:

40 «Fadir varattv
fenrisvlfa
ollom ellri,
sva at ec mvna,
sizt þic geldo
fyr Gnipalvndi
þvrsameyiar
a Þorsnesi.

41 Stivpr vartv Siggeirs,
látt vnd stꜹþom heima,
varglioþom vanr
a viþom vti;
komo þer ogogn
oll at hendi,
þa er brǫþr þinom
briost rꜹfaþir;
gorþir þic fręgian
af firinvercom

Sinfiotli qvaþ:

42 «Þv vart brvþr Grana
a Bravelli,
gvllbitlvþ vart
gor til rasar;
hafda ec þer moþri
mart sceiþ riþit,
svangri vnd sꜹþli,
simvl! forbergis.»

Gvþmvndr qvaþ:

43 «Sveinn þottir þv
siþlꜹss vera,
þa er þv Gvllnis
geitr molcaþir,
enn i annat sinn
imþar dottir
tꜹttrvghypia;
vill þv tꜹlo lengri?»

Sinfiotli qvaþ:

44 «Fyrr vilda ec
at Frecasteini
hrafna seþia
a hręom þinom,
enn ticr yþrar
teygia at solli
a gefa gꜹltom;
deili grꜹm v þic!»

Helgi qvaþ:

45 «Vęri ycr, Sinfiotli!
Sęmra myclo
gvnni at heýia
oc glaþa orno,
en se onytom
orþom at bregðaz,
þot hringbrotar
heiptir deili.

46 Þicciat mer godir
Granmars synir,
þo dvgir siklingom
satt at męla;
þeir hafa marcat
a Móinsheimom
at hvg hafa
hiorom at bregda.»

47 Þeir af ríci
renna leto
Svipvð oc Svegioþ
Solheima til
dala dꜹggótta,
dꜹcqvar hliþir;
scalf Mistar marr,
hvar megir foro.

48 Mętto þeir tiggia
i tvnhliþi,
sꜹgdo striþliga
stilli qvomo;
vti stoþ Hꜹþbroddr
hialmi faldinn,
hvgði hann ioreiþ
ettar sinnar:
«Hvi er hermþar litr
a Hniflvngom

Gvþmvndr qvaþ:

49 «Snvaz her at sandi
snefgir kiólar,
racca hirtir
oc rár langar,
scildir margir,
scafnar árar,
gꜹfvct liþ gylfa,
glaþir Ylfingar.

50 Ganga fimtán
folc vp a land,
þo er i sogn v́t
siau þvsvndir;
liggia her i grindom
fyr Gnipalvndi
brimdýr blásvort
oc bvin gvlli;
þar er miclo mest
mengi þeirra,
mvna nv Helgi
hiorþing dvala.»

Hꜹþbroddr qvaþ:

51 «Renni rꜹcn bitlvþ
til reginþinga,
en Sporvitnir
at Sparinsheiði,
Melnir oc Mylnir
til Myrcviþar;
latiþ engi mann
eptir sitia
þeirra er benlogom
bregða kvnni!

52 Bioþi þer Hꜹgna
oc Hrings sonom,
Atla oc Yngva,
Alf enom gamla!
þeiro giarnir
gvnni at heyia;
latom Volsvnga
viþrnám fá!»

53 Svipr einn var þat,
er saman qvomo
fꜹlvir oddar
at Frecasteíni;
ey var Helgi
Hvndings bani
fyrstr i folci,
þar er firar bꜹrþvz,
ǫstr a ímo,
alltrꜹþr flvgar;
sa hafdi hilmir
hart móþakarn.

54 Como þar or himni
hialmvitr ofan
— óx geira gnýr —
þęr er grami hlifþo;
þa qvaþ þat Sigrvn,
sárvitr flvga
— át hálo scer
af hvgins barri —:

55 «Heill scaltv, visi!
virþa nióta,
átstafr Yngva!
oc vna lífi,
er þv felt hefir
inn flvgartrꜹda
iofvr þann er olli
ęgis davða.

56 Oc þer, bvþlvngr!
samir bęþi vel
rꜹðir bꜹgar
oc in rikia męr;
heill scaltv, bvþlvngr!
bęþi nióta
Hꜹgna dottvr
oc Hringstaþa,
sigrs oc landa;
þa er socn lokit.

Источник: Sophus Bugge: Sæmundar Edda (1867).

Текст с сайта Old Norse etexts

По всем вопросам пишите в раздел форума Valhalla: Эпоха викингов