Reginsmál

Sigvrðr gecc til stoþs Hialpreks oc kꜹs ser af hest einn, er Grani var callaþr siþan. Þa var kominn Reginn til Hialprecs, sonr Hreidmars; hann var hveriom manne hagari oc dvergr of voxt; hann var vitr, grimmr oc fiolcvnnigr. Reginn veitti Sigvrþi fostr oc kennzlo oc elscadi hann mioc. Hann sagði Sigvrdi fra forellri sino oc þeim atbvrðom, at Óðinn oc Hǫnir oc Loci hꜹfðo comit til Andvarafors; i þeim forsi var fiolþi fisca. Einn dvergr het Andvari, hann var longom i forsinom i geddo lici oc fecc ser þar matar. Otr het broþir varr, qvaþ Reginn, er opt for i forsinn i otrs lici; hann hafdi tekit einn lags oc sat a árbaccanom oc át blvndandi. Loci lꜹst hann m steini til bana; þottvz ęsir mioc hepnir veriþ hafa oc flogo belg af otrinom. Þat sama qveld sotto þeir gisting til Hreiþmars oc syndo veiþi sina. Þa toco ver þa hꜹndom oc lꜹgðom þeim fiorlꜹsn at fylla otrbelginn m gvlli oc hylia vtan oc m rꜹþo gvlli. Þa sendo þeir Loca at afla gvllzins; hann com til Ranar oc fecc net hennar oc for þa til Andvarafors oc castaði netino fyr geddvna, enn hon hliop i netit. Þa męlti Loki:

1 «Hvat er þat fisca,
er renn floþi i,
kannat ser viþ viti varaz?
hof þitt leystv
helio ór,
finn mer lindar loga!»

Geddan qvaþ:

2 «Andvari ec heiti,
Oinn het minn faþir,
margan hefi ec fors vm fariþ;
mlig norn
scop oss i ardaga,
at ec scylda i vatni vaþa.»

Loki qvaþ:

3 «Segðv þat, Anduari!
ef þv eiga vill
lif i lyða sꜹlom:
hver giold fa
gvmna synir,
ef þeir hꜹggvaz orþom á?»

Andvari qvaþ:

4 «Ofrgiold fa
gvmna synir
þeir er Vadgelmi vaþa;
osadra orða,
hverr er a annan lygr,
oflengi leida limar.»

Loki sa alt gvll þat er Andvari atti; enn er hann hafdi framreitt gvllit, þa hafdi hann eptir einn hring, oc tóc Loki þann af hanom. Dvergrinn gecc inn i steininn oc męlti:

5 «Þat scal gvll,
er Gvstr atti,
brędrum tveim
at bana verda
oc ꜹþlingom
atta at rógi,
mvn mins fiár
mangi niota.»

Ęsir reiddo Hreiþmari feiþ oc traþo vp otrbelginn oc reisto a fǫtr; þa scyldo ęsirnir hlaþa vpp gvllino oc hylia. Enn er þat var gort, gecc Hreiðmarr fram oc sa eitt granahar oc bað hylia. Þa dro Oþinn fram hringinn Andvaranꜹ́t oc hvlþi harit. Þa qvaþ Loki:

6 «Gvll er þer nv reitt,
en þv giold hefir
micil mins hꜹfvþs;
syni þinom verþra
sęla scꜹpvþ,
þat verþr yccarr beggia bani.»

Hreiþmarr sagði:

7 «Giafar þv gaft,
gaftattv astgiafar,
gaftattv af heilom hvg;
fiorvi yðro scyldvt er
firþir vera,
ef ec vissa þat fár fyr

Loki qvaþ:

8 «Enn er verra
— þat vita þicciomc —
nidia strið vm nept;
iofra oborna
hygg ec þa enn vera,
er þat er til hatrs hvgað.»

Hreiþmarr qvaþ:

9 «Rꜹþo gvlli
hygg ec mic raða mvno
sva lengi sem ec lifi;
hót þín
hrǫþvmc ecki lyf,
oc haldit heim heþan!»

Fafnir oc Reginn krꜹfdo Hreidmar niðgialda eptir Otr broþvr sinn; hann qvaþ nei vid; enn Fafnir lagdi sverþi Hreiþmar fꜹþvr sinn sofanda. Hreidmarr kallaði a dǫtr sinar:

10 «Lyngheiþr oc Lofnheiþr!
vitiþ mino lifi farit,
mart er þat er þꜹrf þiár.»
Lyngheiþr sagði:
«Fá mvn systir,
þott fꜹdvr missi,
hefna hlyra harms.»

Hreiþmarr qvaþ:

11 «Al þv́ þo dottvr,
dís vlfhvgvð!
ef þv getraþ son
v siclingi;
fa þv mey mann
i meginþarfar,
þa mvn þeirrar sonr
þins harms reka.»

Þa dó Hreiþmarr, enn Fafnir toc gvllit allt. Þa beiddiz Reginn at hafa fꜹþvrarf sinn; enn Fafnir galt þar nei við. Þa leitaði Reginn raþa við Lyngheiði systor sina, hvernig hann scyldi heimta fꜹdvrarf sinn. Hon qvaþ:

12 «Broðvr qveþia
scaltv bliþliga
arfs oc ęþra hvgar;
era þat hęft,
at þv hiorvi scylir
qveþia Fafni fiár.»

Þessa lvti sagdi Reginn Sigvrði. Einn dag, er hann com til hvsa Regins, var hanom vel fagnat. Reginn qvaþ:

13 «Cominn er hingat
konr Sigmvndar,
seggr inn snarraþi
til sala várra;
móþ hefir meira
enn maþr gamall,
oc er mer fangs vón
at frekom vlfi.

14 Ec mvn fǫða
folcdiarfan gram,
nv er Yngva konr
m oss cominn;
sia mvn ręsir
ricstr vnd solo,
þrymr vm ǫll lond
ǫrlogsimo.»

Sigvrþr var þa iafnan m Regin, oc sagði hann Sigvrdi, at Fafnir lá á Gnitaheiþi oc var i orms liki. Hann átti ęgishialm, er oll qvicvendi hrǫddoz viþ. Reginn gerði Sigvrþi sverþ, er Gramr het; þat var sva hvast, at hann bra þvi ofan i Rín oc let reca vllarlagð fyr strꜹmi, oc toc i svndr lagdinn sem vatniþ. Þvi sverþi clꜹf Sigvrþr i svndr steðia Regins. Eptir þat eggiaði Reginn Sigvrþ at vega Fafni; hann sagði:

15 «Hatt mvno hlęia
Hvndings synir,
þeir er Eylima
aldrs synioðo,
ef meirr tiggia
mvnar at sǫkia
hringa rꜹða
enn hefnd fꜹðvr.»

Hialprecr konvngr fecc Sigvrþi scipalið til fꜹðvrhefnda. Þeir fengo storm mikinn oc beitto fyr bergs-nꜹs nꜹcqvara. Maþr einn stoþ a berginv oc qvaþ:

16 «Hverir riþa þar
Ręvils hestom
hávar vnnir,
haf glymianda?
seglvigg ero
sveita stoccin,
mvnat vagmarar
vind vm standaz.»

Reginn svaraði:

17 «Her ’ro ver Sigvrþr
a sętriam,
er oss byrr gefinn
við bana sialfan;
fellr brattr breki
brondom hęri,
hlvnnvigg hrapa;
hverr spyrr at þvi

Maþr qvaþ:

18 «Hnicar heto mic,
þa er hvgin gladdac,
Vꜹlsvngr vngi!
oc vegit hafðac;
nv mattv calla
karl af bergi
Feng eþa Fiolni,
far vil ec þiggia.»

Þeir vico at lande, oc gecc karl a scip, oc lęgði þa veðrit. Sigvrþr qvaþ:

19 «Segðv mer þat, Hnicarr!
allz þv hvartveggia veitz
goda heill oc gvma:
hver bꜹzt ero,
ef beriaz scal,
heill at sverþa svipon?»

Hnicarr qvaþ:

20 «Mꜹrg ero goð,
ef gvmar vissi,
heill at sverþa svipon;
dyggva fylgio
hygg ec ens deycqva vera
at hrottameiði hrafns.

21 Þat er annat,
ef þv ert v́t vm kominn
oc ert a brꜹt bvinn,
tva þv litr
a tái standa
hroþrfvsa hali.

22 Þat er iþ þriþia,
ef þv þiota heyrir
vlf vnd asclimom;
heilla ꜹþit
verþr þer af hialmstofom,
ef þv sęr þa fyrri fara.

23 Engr scal gvmna
i gogn vega
siþ scinandi
systor Mána;
þeir sigr hafa
er sia kvnno
hiorleics hvatir
a hamalt fylkia.

24 Þat er fár mikit,
ef þv fǫti drepr,
þars þv at vigi veþr;
talar disir standa
þer a tvęr hliðar
oc vilia þic saran sia.

25 Kemþr oc þveginn
scal kǫnna hverr
oc at morni mettr;
þviat osynt er,
hvar at apni kǫmr;
ilt er fyr heill at hrapa.»

Capitvlvm

Sigvrðr atti orrosto micla v Lyngva Hvndingsson oc brǫðr hans; þar fell Lyngui oc þeir þrir brǫþr. Eptir orrosto qvaþ Reginn:

26 «Nv er bloþvgr orn
bitrom hiorvi
bana Sigmvndar
a baci ristinn;
øngr var fremri,
sa er fold ryði,
hilmis arfi,
oc hvgin gladdi.»

Heim for Sigvrþr til Hialprecs; þa eggiaþi Reginn Sigvrþ til at vega Fafni.

Источник: Sophus Bugge: Sæmundar Edda (1867).

Текст с сайта Old Norse etexts

По всем вопросам пишите в раздел форума Valhalla: Эпоха викингов