Vǫlvndarkviða

Niðvþr het konvngr i Sviðioð; hann atti tvá sono oc eina dottvr, hon het Bꜹdvildr. Brǫðr váro þrír synir Finnakonvngs; hét einn Slagfiþr, annarr Egill, þriþi Vǫlvndr; þeir scriþo oc veiddo dýr. Þeir qvomo i Vlfdali oc gerþo ser þar hv́s; þar er vatn, er heitir Vlfsiár. Snemma of morgin fvndo þeir a vazstrondo konor þriár, oc spvnno lín; þar váro hia þeim alptarhamir þeirra; þat váro valkyrior. Þar váro tvęr dǫtr Lꜹðvéss konvngs, Hlaðgvþr svanhvit oc Hervor alvitr, enn þriþia var Avlrv́n Kiars dottir af Vallande. Þeir hꜹfdo þęr heim til scala m ser. Fecc Egill Avlrv́nar, enn Slagfiþr Svanhvitrar, enn Vꜹlvndr Alvitrar. Þꜹ bioggo siau vetr; þa flvgo þęr at vitia viga, oc qvomo eigi aptr. Þa screiþ Egill at leita Avlrv́nar, enn Slagfiþr leitaði Svanhvitrar, enn Volvndr sat i Vlfdꜹlom. Hann var hagastr maþr sva at menn viti i fornom sꜹgom. Niðvþr konvngr let hann hꜹndom taca, sva sem her er vm qveþit.

1 Meyiar flvgo svnnan
Myrcvið igognom,
Alvitr vnga,
orlog drygia;
þęr a sęvarstrond
settvz at hvilaz,
drosir svðrǫnar
dyrt lín spvnno.

2 Eín nam þeirra
Egil at veria
fꜹgr męr fíra
faþmi liosom;
onnor var Svanhvít,
svanfiaðrar dró,
.   .   .   .   .
.   .   .   .   .;
enn in þriþia,
þeirra systir,
varþi hvítan
hals Volvndar.

3 Sáto siþan
siau vetr at þat,
enn inn átta
allan þraþo,
enn enn nívnda
nꜹþr vm scilþi;
meyiar fýstoz
a myrqvan viþ,
Alvitr vnga
orlog drygia.

4 Kom þar af veiþi
veþreygr scyti,
Slagfiþr oc Egill
sali fvndo ꜹ́þa,
gengo vt oc inn
oc vm saz;
ꜹstr screiþ Egill
at Avlrv́no,
enn svþr Slagfiþr
at Svanhvíto.

5 Enn einn Volvndr
sat í Vlfdꜹlom,
hann sló gvll rꜹ́t
við gim fastan,
lvcþi hann alla
lind bꜹga vel;
sva beiþ hann
nnar lióssar
qvanar, ef hanom
coma gerþi.

6 Þat spyrr Níðvðr
Niara drottinn,
at einn Volvndr
sat i Vlfdꜹlom;
nottom foro segger,
neglþar váro brynior,
scildir blico þeirra
viþ enn scarþa mana.

7 Stigo or sꜹðlom
at salar gafli,
gengo inn þan
endlangan sal;
sa þeir a bast
bꜹga dregna,
siau hvndroþ allra,
er sa seggr átti.

8 Oc þeir af tóco,
oc þeir a léto,
fyr einn vtan,
er þeir af leto.
Com þar af veiþi
veþreygr scyti,
Vꜹlvndr liþandi
vm langan veg.

9 Gecc brvnni
bero hold steícia,
ár brann hrísi
allþvrr fvra,
viþr enn vindþvrri
fyr Volvndi.

10 Sat a berfialli,
bꜹga talþi
alfa lioþi,
eins sacnaði;
hvgði hann, at hefþi
Hlꜹþvéss dottir,
Alvitr vnga,
vęri hon aptr komin.

11 Sat hann sva lengi,
at hann sofnaði,
oc hann vacnaþi
vilialꜹ́ss;
vissi ser a hꜹndom
hꜹfgar nꜹðir,
enn a fotom
fiotvr vm spenntan.

Volvndr qvaþ:

12 «Hverir ’ro iofrar
þeir er a lꜹgðo
besti byr síma
oc mic bvndo?»

13 Kallaþi nv Niþvðr
Niara drottinn:
«Hvar gaztv, Volvndr,
visi alfa!
vára ꜹra
i Vlfdolom

Volvndr qvaþ:

14 «Gvll var þar eigi
a Grana leiðo,
fiarri hvgða ec vart land
fiollom Rínar;
man ec, at ver męiri
mǫti attom,
er ver heil hiv
heima vorom.

15 Hlaðgvðr oc Hervor
borin var Hlꜹðvé,
kvnn var Avlrv́n
Kiars dottir

16 [Vti stendr kvnnig
kván Niþadar
oc] hon inn vm gecc
ennlangan sal,
stoð a gólfi,
stilti roddo:
«Era sa nv hyrr,
er or holti ferr

Níþvðr konvngr gaf dottvr sinni Bꜹðvildi gvllring þann er hann toc af bastino at Volvndar; enn hann sialfr bar sverþit, er Volvndr atti; enn drotning qvaþ:

17 «Amon ero ꜹgo
ormi þeim enom frána,
tenn hanom teygiaz,
er hanom er tęþ sverþ
oc hann Bꜹdvildar
bꜹ́g vm þeccir;
sníþit er hann
sina magni
oc setiþ hann siþan
i Sęvarstavd!»

Sva var gort, at scornar váro sinar i knessfotom, oc settr i holm einn, er þar var fyr lande, er het Sęvarstaþr. Þar smiþaði hann konvngi allzkyns gorsimar. Engi maþr þorþi at fara til hans nema konvngr einn. Vꜹlvndr qvaþ:

18 «Scinn Nidaþi
sverþ a linda,
þat er ec hvesta
sem ec hagazt kvnna,
oc ec herþac
sem mer hǫgst þotti;
sa er mer frann mekir
ę fiarri borinn,
sécca ec þann Volvndi
til smiþio borinn.

19 Nv berr Bꜹðvildr
brvþar minnar
— bíþca ec þess bót —
bꜹga rꜹ́þa.»

20 Sat hann, ne hann svaf, avalt
oc hann sló hamri,
vel gorði hann heldr
hvatt Níþaþi.
Drifo vngir tvęir
a dyr siá
synir Niþaþar
i Sęvarstꜹþ.

21 Komo þeir til kisto,
krꜹfðo lvcla,
opin var illv́þ,
er þeir í sa;
fiolþ var þar menia,
er þeim mꜹgom syndiz
at vęri gvll rꜹ́t
oc gorsimar.

Volvndr qvaþ:

22 «Komiþ einir tveir,
komit annars dags!
ycr lęt ec þat gvll
vm gefit verþa;
segita meyiom
ne salþioþom,
manne ꜹngom,
at iþ mic fynðit!»

23 Snemma kallaði
seggr annan,
broþir a broþvr:
«Gongom bꜹg sia!»
Komo til kisto,
crꜹfðo lvcla,
opin var illv́þ,
er þeir i lito.

24 Sneiþ af hꜹf
hv́na þeirra
oc vndir fen fiotvrs
fǫtr vm lagþi;
enn þęr scálar,
er vnd scꜹrom vóro,
sveíp hann vtan silfri,
seldi Niþaþi.

25 Enn or ꜹgom
iarcnasteina
sendi hann kvnnigri
kono Niþadar;
enn or tꜹnnom
tveggia þeirra
slo hann briostkringlor,
sendi Bꜹdvildi.

26 Þa nam Bꜹdvildr
bꜹgi at hrosa,
.   .   .   .   .
.   .   .   .   .
[bar hann Volvndi,]
er brotiþ hafdi:
«Þoriga ec at segia
nema þer einom

Volvndr qvaþ:

27 «Ec bǫti sva
brest a gvlli,
at feþr þinom
fegri þiccir
oc mǫþr þinni
miclo betri
oc sialfri þer
at sama hófi.»

28 Bar hann hana bióri,
þviat hann betr kvnni,
sva at hon i sessi
vm sofnaði:
«Nv hefi ec hefnt
harma minna
allra nema einna
iviþgiarnra.»

29 «Vel ec!» qvaþ Volvndr,
«verþa ec a fitiom,
þeim er mic Niþaþar
namo reccar.»
Hlęiandi Vꜹlvndr
hófz at lopti,
gratandi Bꜹþvildr
gecc or eyio,
tregði fꜹr friþils
oc fꜹþvr reiþi.

30 Vti stendr kvnnig
kván Niþadar
oc hon inn vm gecc
endlangan sal
— enn hann a salgarð
settiz at hvilaz —:
«Vakir þv, Niþvdr
Niara drottinn

Niþvdr qvaþ:

31 «Vaci ec avalt
vilialꜹ́ss,
sofna ec minnzt
sizt mina sono dꜹþa;
kell mic i hꜹf,
kꜹld ero mer raþ þin,
vilnomc ec þess nv,
at ec viþ Volvnd dǫma.

32 Seg þv mer þat, Volvndr,
visi alfa!
af heilom hvat varð
hvnom minom

Volvndr qvaþ:

33 «Eiþa scaltv merr
alla vinna
at scips borþi
oc at scialdar rꜹnd,
at mars bǫgi
oc at męcis egg:
at þv qveliat
qvan Volvndar,
ne brvþi minni
at bana verþir;
þott ver kván ęigim
þa er þer kvnn
eþa ióþ eigim
innan hallar.

34 Gac þv til smiþio
þeirrar er þv gordir,
þar fiþr þv belgi
bloði stocna;
sneiþ ec af hꜹf
hv́na þinna
oc vndir fen fiotvrs
fǫtr vm lagðac.

35 Enn þęr scalar
er vnd scꜹrom váro
sveip ec vtan silfri,
selda ec Niþadi;
enn or ꜹgom
iarcnasteina
senda ec kvnnigri
kván Niþaðar.

36 Enn or tonnom
tveggia þeirra
slo ec briostkringlor,
senda ec Bꜹdvilldi;
nv gengr Bꜹdvildr
barni ꜹ́kin
einga dottir
yccor beggia.»

Niþvdr qvaþ:

37 «Mæltira þv þat mál
er mic meirr tregi,
nę ec þic vilia, Volvndr!
verr vm níta;
erat sva maþr hár
at þic af hesti taci,
ne sva ꜹflvgr
at þic neþan scióti,
þar er þv scollir
við scy vppi.»

38 Hlęiandi Volvndr
hofz at lopti,
enn ocatr Niþvdr
sat þa epter.

Niþvdr qvaþ:

39 «Vp ristv, Þaccráþr,
þręll minn inn bezti!
biþ þv Bꜹdvildi
meyna bráhvíto
ganga fagrvariþ
við fꜹdur rǫþa.

40 Er þat satt, Bꜹðvildr!
er sꜹgdo mer:
satvþ iþ Volvndr
saman i holmi?»

Bꜹdvildr qvaþ:

41 «Satt er þat, Niþaþr!
er sagdi þer:
sáto viþ Vꜹlvndr
saman i holmi
eina ꜹgurstvnd,
ęva scyldi;
ec vętr hanom
vinna kvnnac,
ec vętr hanom
vinna máttac.»

Источник: Sophus Bugge: Sæmundar Edda (1867).

Текст с сайта Old Norse etexts

По всем вопросам пишите в раздел форума Valhalla: Эпоха викингов