Камень желаний с горы Тиндастоуль

Как-то раз одна девушка гуляла по склонам горы Тиндастоуль и нашла там красивый камень. В это время она думала, как ей хотелось бы оказаться на самом прекрасном празднике на свете. Тут она растворилась в воздухе и вдруг очутилась в прекрасном дворце — такой роскоши она в жизни своей не видывала. К ней подошел какой-то мужчина и подал ей золотую чашу, которая была у него в руке. Девушка взяла чашу, но это зрелище так ее напугало, что ей захотелось вернуться обратно, на гору Тиндастоуль, и ее желание исполнилось. Она сразу выбросила камень, сказав, что больше не даст ему морочить ее, но чашу взяла домой. Эту чашу сочли сокровищем и отнесли к пастору, но тот сказал, что не знает, как с ней поступить. Тогда чашу отправили королю, а тот дал за нее девушке три земельных надела в Скагафьорде.

Óskasteinninn í Tindastól

Einu sinni var stúlka á gangi í Tindastól og fann stein einn fallegan. Hún hugsaði sér þá af rælni að hún vildi að hún væri komin í þá beztu veizlu sem haldin væri í heiminum. Hún hvarf þá allt í einu eitthvað út í veðrið og vissi eigi fyrri af en hún stóð í dýrðlegri höllu og hafði hún aldrei séð aðra eins prýði. Maður kom þar fram með gullbikar í hendi og rétti að henni. Hún tók við bikarnum, en varð svo skelfd af öllu því er fyrir augun bar að hún óskaði sér að hún stæði á sma stað og áður í Tindastól, og það varð líka. Fleygði hún þá steininum og kvað hann skyldi ei oftar villa sig, en hélt heim með bikarinn. Þessi bikar þótti mikil gersemi og var farið með hann til prestsins, en hann kvaðst eigi vita hvar til hann yrði brúkaður. Var þá bikarinn sendur konungi og gaf hann stúlkunni fyrir bikarinn þrjár jarðir í Skagafirði.