Eitt sinn drukknaði maður í Grafará í Skagafirði sem Grafaróskaupstaður ber nafn af. Sóknarprestur hans talaði eftir hann svohljóðandi: „Þarna liggur þú hundvotur upp úr henni Grafará. Mikið var um þig að fara að deyja frá kornungri konunni og hráblautum börnunum. Nú gangið þið út, kæru tilheyrendur, og súpið á glösum ykkur, en ég er bundinn sem hundur hér við. Vil ég ekki tefja lengur hér við og veiti þið honum þá síðustu þénustu, að koma honum frá okkar augum.“
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1958), Jón Árnason, V. bindi, bls. 340.