„Abi male spirite“

Einu sinni átti pokaprestur nokkur að skíra barn. Það var í þá tíð þegar siður var að særa hinn óhreina anda út af barninu og það á latínu. Þá segir prestur:

„Abi male spirite.“1

En kölski sat út í einu kirkjuhorninu, gellur við og segir:

„Pessime grammatice.“2

Þá segir prestur:

„Abi male spiritu.“3

Þá segir kölski:

„Laugstu fyrr og laugstu nú.“4

Þá segir prestur:

„Abi male spiritus.5

Þá segir kölski og fór burtu um leið:

„Sic debuisti dicere prius.“6

Þar sem dr. Maurer hefur snúið þessari sögu á þýzku hefur hann sett aðra sögu til samanburðar sem gengur á Þýzkalandi um sams konar prestlega athöfn og er hún hér um bil svona: Klerkurinn byrjar særinguna þannig: „Exi tu ex hoc corpo.“ Djöfullinn svarar: „Nolvo.“ Þá spyr prestur: „Cur tu nolvis?“ Djöfullinn svarar: „Quia tu male linguis.“ Þá segir prestur: „Hoc est aliud rem,“ og fór með það burtu.