Bjarndýrakóngurinn

Árið 1848 heyrði ég frá því sagt í Grímsey að einu sinni í tíð séra Árna (Illugasonar?)1 kom bjarndýrakóngurinn upp á Grímsey með öðrum bjarndýrum. Það er í Grímsey um bjarndýrakónginn sagt að hann hafi horn eitt fram úr höfðinu og í því horni sé lýsigullssteinninn.2 En frá þessum kóngi er það sagt að hann kom að Miðgörðum þegar prestur gekk út í kirkju, hneigði sig fyrir presti og gekk leiðar sinnar suður á Borgamó og bjarndýrin á eftir honum í halaróu. Þegar suður á móinn kom réðst aftasta bjarndýrið á kind og drap hana. Kóngurinn leit við, greip dýrið og drap það, fór síðan meingjörðalaus með dýraflokk sinn suðrí Grenivík og þar í sjóinn. Bjarndýrakóngur þessi var mjög stór og rauðkinnóttur.